Kamperen...

Ik had gedacht dat ze het na een nacht wel beu zouden zijn om te kamperen. Maar ondanks de regen,  de wind en de kou zetten ze door.

We zijn aangeland,  met onze pas overgenomen tent in een Zeeuws dorpje, 20 minuten rijden vanaf ons huis. Met 7 graden Celsius best een koude bedoening. Maar we warmen ons op met dikke kleding,  een slaapzakkenrace,  rond ons kacheltje luisterend naar spannende verhalen... Wat een fantasie!

Het heeft ook wel wat. We genieten vooral van elkaar! Samen beginnen met God,  tijd om er even samen over te praten,  een wandeling maken met de kans op een bui. Schatten verzamelen en er samen iets leuks van maken. Kleurplaten kleuren met een Bijbeltekst. Mooi lied luisteren. Spelletjes spelen. Boek lezen. Lekker tekenen. En zodra het droog is op de trampoline, of de skelter...

De kids slapen heerlijk,  maar ik heb vannacht elk half uur gezien. Zo koud gehad ... Maar nog steeds blijven ze genieten. Tja,  dan toch nog maar een nachtje proberen! Gelukkig krijgen we er steeds meer handigheid in om een beetje warm te blijven s nachts! De volgende dag sliep ik een stuk beter!

Wat is het buiten leven heerlijk. Genieten zodra er een zonnestraaltje komt. Genieten van de natuur,  de rust, Gods schepping,  elkaar...

Koningsdag...

Vandaag vierden we samen Koningsdag! Deze keer vierden we het op ons kampeeradres. Samen ontbijten en luisteren naar een Koningslied.

Wat een heerlijk opwarmlied. Want kamperen is best een beetje koud!
We denken niet alleen aan onze aardse koning,  maar prijzen ook onze Hemelse Koning!  Hij is het waard!

We gingen vandaag zelf spelletjes doen:
rood-witte sudocu, trampoline springen,  skelteren, voetballen,  we bedachten een zelfgemaakte Koningsdag -route in het bos, namen bosschatten mee en maakten een mobiel voor in onze tent, genoten van rode tomatensoep,  zochten rood-wit-blauwe steentjes en schelpen...

' n Heel andere Koningsdag als anders,  maar super leuk!

God verlangt naar jou!

Een van onze kids zit in de derde klas van het voortgezet onderwijs. Daar hoort een excursie naar Engeland bij. Er gingen veel voorbereidingen aan vooraf. Al meekijkend en meelevend bereidde ook ik me voor op een midweekje zonder haar. Ik heb er het vertrouwen in dat ze het kan!  Maar wat is het super fijn om even te horen hoe het gaat. Even een SMS, een kort telefoontje. Ik keek er naar uit!  En gelukkig,  ze vindt het zelf ook fijn om even iets te laten horen!

Ik moest denken aan ons contact met onze Hemelse Vader. Soms hebben we het druk en kunnen we ons enorm schuldig voelen,  dat we minder tijd vrij maken voor Hem. En toch... Als we in een stil moment toch contact met Hem zoeken,  bidden, zijn we echt nog steeds welkom!  Hij kent ons ,  houdt ons voortdurend in het oog,  zorgt voor ons en Hij kijkt ontzettend naar ons uit. Hij is blij met ons bericht. Te horen hoe het met ons gaat. Hij heeft ons Zelf toebereid voor de taak die we hebben. En is nieuwsgierig hoe we deze taak ervaren.
Hij kijkt naar ons uit...!!!

Pascha vieren... ( momenten op een rijtje!)

Bijzonder om dit jaar te kijken naar het Pascha wat de Joden vieren en ook de Heere Jezus vierde. Wat een verwijzing naar Hemzelf.

De momenten op een rijtje :

Grote schoonmaak 

De sederschotel 

Een lammetje in huis 

De drinkbekers
Vragen stellen
(Tijdens de maaltijd mogen de kinderen vragen stellen over het Pascha. Vragen stellen hoort bij een vrij leven, niet als slaaf. Ook wij mogen alles vragen aan God. Dat paste goed bij het biddagmoment.) 

En ons laatste moment over Pascha :

Matzes 

De laatste week hebben we samen gekeken naar het lichaam van de Heere Jezus dat verbroken is. Gewoon gelezen uit de Bijbel in alle 4 de evangeliën. 

Ook tijdens het Pascha wordt een matze gebroken. Een deel wordt verstopt en de kinderen mogen dat zoeken. Wie het vind krijgt een verrassing. We hebben het zelf niet gedaan,  maar misschien wel een leuk idee voor jullie. Zou het verwijzen naar de Heere Jezus Die in het graf was? En weer opgestaan is? 

Nog genoeg om over na te denken... 

Om het meer persoonlijk te maken hadden we een hartjesdoosje. Als we het doosje niet openmaken kunnen we niet zien wat er in zit. ( Als Jezus lichaam niet verbroken was,  zouden we Zijn diepe liefde voor ons nooit kunnen ontdekken.) Toen maakten we het doosje open. In het doosje zaten hartjessnoepjes . We hebben Gods liefde elke dag nodig. Voor onszelf,  maar ook om liefde te geven aan anderen. Regelmatig gingen we even om liefde en bedachten we iets om voor elkaar te doen. 

We hebben veel nagedacht over het lijden en sterven van de Heere Jezus. Gisteren hoorden we in de kerk dat we niet de Levende bij de doden moeten zoeken. We moeten niet bij het verdrietige blijven hangen. De Heere Jezus gaf de opdracht om naar Galilea te gaan. De plek waar Hij ze riep! De plek waar Hij zoveel liefde heeft laten zien. Daar wil Hij hen opnieuw ontmoeten. Hij is de Levende, ook nu nog!  Hij wil er zijn voor ons elke dag! 

Pascha vieren - drinkbekers

De laatste weken me verdiept in het Pascha wat de Joden vieren. Ook dit feest heeft de Heere Jezus gevierd. Wat moet het bijzonder zijn geweest voor Hem. Het was een heenwijzing naar Hemzelf.
Ik gebruikte een boekje wat geschreven is vanuit Joodse schrijver. De link werd niet gelegd naar de Heere Jezus,  maar wat kunnen we veel linken leggen door wat wij weten over de Heere Jezus.
Ter voorbereiding maakte ik deze lessen.

Tijdens de viering van het Pascha wordt er wijn gedronken. Uit vier bekers. Elke beker staat voor een belofte van God :

1. Ik zal jullie naar je eigen land brengen
2. Ik zal jullie uit Egypte bevrijden
3. Ik zal jullie God zijn
4. Ik zal jullie uit de slavernij verlossen

Onze sederschotel: 4 glaasjes 
Op 4 glaasjes heb ik met krijtstift de beloften van God op geschreven.

Lezen :
We lezen het stukje uit de Bijbel wat gaat over het Heilig Avondmaal en luisteren vooral naar het stukje waar het gaat over de drinkbeker.


Bespreken :
We pakken de glaasjes en lezen welke belofte er op staat. We proberen ze te verplaatsen naar onze situatie.

1. Naar welk land brengt God de Israëlieten? En naar welk Land zijn wij op weg? Mozes mocht Kanaän niet ingaan. Maar wel het hemelse Kanaän. Hoe zal het daar zijn?

2.Wat moesten ze in Egypte doen?  Ze waren slaven. Ook wij kunnen slaven zijn. Een slaaf van de zonde. God wil ons daarvan bevrijden! 

3. Ik zal jullie God zijn. God wil dat ook voor ons zijn. Nog voordat je bestond,  kende Hij jouw al.Hij heeft je gemaakt!  En Hij wil voor ons zorgen. We mogen naar Hem toe,  om hulp,  een gesprek,  vergeving... 

4. Verlossing van de slavernij. Het is niet meer nodig om naar de zonde te luisteren. God verlost uit die slavernij. Als we toch fouten of zonden willen doen,  mogen we aan deze belofte denken. Je bent niet meer slaaf van de zonde,  maar Kind van God. Leg de zonde af en kleed je met goedertierenheid,  barmhartigheid, liefde en geduld... 

De lege beker 

Er stond nog een lege beker op de sedertafel. Voor de Messias,  als Hij zou komen. In een verklaring las ik dat de Heere Jezus,  Die beker nam bij het laatste Pascha. Met die beker stelde Hij het Heilig Avondmaal in. Alsof Hij zei: Ik ben de Messias,  die jullie verwachten. 

Hij nam die beker en gedankt hebbende gaf hun die en zei: Drinkt allen daaruit. Dit is Mijn bloed, het bloed van het Nieuwe Testament,  hetwelk voor velen vergoten wordt,  tot vergeving van zonden.
( Mattheus 26:27-28)

Nog een drinkbeker
In Getsemane bidt de Heere Jezus of deze drinkbeker aan Hem voorbij mocht gaan.

Ook dat lezen we uit de Bijbel. ( Mattheus 26: 36-46)

Wat zat er in die drinkbeker?  Het was een beker van Gods toorn over de zonde. Een beker vol zonden. Hoe angstig was dat voor de Heere Jezus om te weten dat Hij die straf moest dragen?  En toch bad Hij: Uw wil geschiede!

Ik pakte twee glaasjes. In een glaasje deden we punaises. Dat zijn de zonden. Nog een glaasje met hartjes snoepjes. Welke zou jij kiezen. De Heere Jezus koos ervoor om onze zonden op Zich te nemen. In onze plaats. Zodat wij de liefdesbeker aan mogen nemen.

De Heere Jezus wilde de drinkbeker drinken 
Opnieuw komen we een drinkbeker tegen. Bij de gevangenneming. In Johannes 18:1-11 lezen we dat Petrus wil vechten voor de Heere Jezus. Hij grijpt zijn zwaard en slaat het oor van Malchus eraf. Petrus moet het zwaard terug doen. De Heere Jezus zegt: Den drinkbeker, die de Vader Mij gegeven heeft,  zal Ik die niet drinken?
Wij zouden deze drinkbeker niet kunnen drinken. De Heere Jezus deed het in onze plaats. 

Opnieuw met Hem drinken 

Tijdens de instelling van het Avondmaal zei de Heere Jezus: En Ik zeg u, dat Ik van nu aan niet zal drinken van de vrucht des wijnstoks tot op die dag, wanneer Ik met u deze nieuw zal drinken in het Koninkrijk mijns Vaders.

( Mattheus 26:29)
Totdat de Heere Jezus terug komt mogen we het Avondmaal vieren. En dan samen met Hem!

 

Knikkertijd en een Parel...

We hadden het pas over een Parel in Gods hand, ik zag het lied van Top tot teen voorbij komen en besefte ineens dat het weer tijd was om bewust na te denken over kostbaar zijn.

We zongen eerder deze week het lied: Jezus open mijn ogen. Leer mij de mensen te zien,  zoals U ze ziet uit de hoge!

Hoe ziet God ons?

Het is hier knikkertijd. We zochten de mooiste knikker op. We vertelden aan elkaar waarom t de mooiste was.
Toen vertelde ik dat God ons ook zo prachtig vindt. Van top tot teen!  Ik vertelde waarom ze zo bijzonder waren voor God: hoe mooi Hij ze gemaakt heeft,  welke mooie kwaliteiten God hun heeft gegeven,  en natuurlijk worden we wel eens vuil en maken we fouten,  maar God wil niets liever dan dat we bij Hem komen. Om ons schoon te laten poetsen,  zodat we weer glimmen voor Hem!  Hij legt ons geen jaar in de kast om lekker te liggen,  zoals wij doen met de knikkers. Hij houdt ons in Zijn handen! En niet alleen ons,  maar alle kinderen,  meesters, juffen, broers,  zussen,  familie,  papa,  mama . Even kwaliteiten opnoemen van hen,(want soms lijkt t erg makkelijk om minder leuke dingen te delen over anderen.) Ze zijn gemaakt door Hem en daarom kostbaar!( Niet dat ze of wij dat altijd beseffen,  maar wij mogen ze wel zien, zoals U ze ziet uit de hoge!)

Opdracht: Ga daar eens naar op zoek!

We maken een ketting van verschillende kralen en rijgen ze aan een rood lint. We zijn gekocht door het dierbaar bloed van het Lam. Daarom zijn we Kostbaar! We hangen de ketting aan het kruis. En zetten het kruis bij de leertekst.

Gemeente -zijn: Fouten en kneden...

Hoe meer je in de gemeente doet,  hoe meer je in aanraking komt met andere mensen. Je leert elkaars kwaliteit kennen. Maar ook de minder prettige kanten. Ik leer die niet alleen van anderen,  maar anderen leren ook mijn minder leuke kant kennen. En dat laatste vind ik niet altijd zo leuk. Ik voel me kwetsbaar. Ik weet dat ik niet perfect ben,  maar soms vind ik mezelf ook gewoon dom,  oliedom. Ik vergeet dingen... En dan krijg ik van mezelf of anderen te horen dat ik me beter op m'n taak moet richten. Of...misschien moet ik met wat andere dingen stoppen...
Ik krijg al angst voor fouten die ik evt kan gaan maken. Angst voor de reactie van mensen, voor de veroordeling,  afkeuring die ik mezelf geef ...
Of... stel je voor dat ik de oorzaak ben, dat mensen afhaken?

En toch...

Niets meer doen...??? Me terugtrekken??? Zou dat de oplossing zijn?
Met de kids hadden we het erover om alles bij God neer te leggen. Ik denk dat ik dat ook nodig heb. M'n fouten opschrijven en God vragen wat Hij wil dat ik doe. Hoe Hij naar mijn fouten kijkt.
Ik schreef het op dat ik iets was vergeten en m'n schuldgevoel daarbij. En ik schreef erbij: Wat wilt U me leren door deze situatie?

Je bent niet perfect. Hoeft ook niet. Vraag of Ik jou dingen in herinnering wil brengen. Je hoeft niet in paniek te raken. Ik zal er zijn. Dat is Mijn Naam! God zal er ook zijn voor die mensen die jij onbewust pijn doet. 

Pas las ik ergens: Adem alle verkeerde gedachten uit en adem goede gedachten in. God heeft geduld met ons. Ook als we fouten maken. Dat mogen we onthouden!

Nog een voorbeeld. Soms zijn mensen boos op me. Terecht of onterecht... Hoe is het mogelijk in een gemeente...

Zou het kunnen dat God ons aan elkaar geeft om ons te kneden?  Als ik nooit een fout zou maken, zou ik niet leren dat anderen mij ook vergeven... Als een ander nooit een fout zou maken, zou ik nooit leren wat het is om iemand weer te vergeven...Als ik nooit onterecht beschuldigd wordt,  zou ik niet leren om het oordeel aan God over te laten...

God baant U een weg door de woeste baren,  zodat ik weer U mag prijzen voor de wonderen die U heeft gedaan. Net als de Israëlieten deden,  toen ze aan de andere kant van de Rode Zee kwamen.

En nog een mooie psalm: Twist Uzelf met mijn twisters,  mijn gedachten, de mensen die me tegenstaan en wilt U mij genezen/helen. Psalm 35

We kunnen weglopen voor deze situatie 's. Maar we kunnen het ook zien als een kneedproces.  En dan ben ik eigenlijk best dankbaar dat God ons aan elkaar geeft. We mogen samen groeien. Elkaars lasten ( onhebbelijkheden) dragen en zo Gods wet vervullen. En dan kunnen we ineens van inzicht veranderen en God weer danken voor Zijn nabijheid en leiding in alle situaties!